Są takie dni w roku, kiedy na chwilę zwalniamy, zatrzymujemy się w codziennym biegu i wracamy myślami do tych, których nie ma już wśród nas. Do ludzi, którzy pozostawili po sobie nie tylko wspomnienia, ale również cząstkę siebie, swojego serca, swojej historii i swojej miłości do Górnika Zabrze.
Dla nas, społeczności Górnika, 1 listopada ma szczególne znaczenie. To dzień, w którym wspominamy wszystkich tych, którzy przez lata tworzyli historię naszego Klubu. Piłkarzy, trenerów, działaczy, pracowników, społeczników, a przede wszystkim Kibiców – ludzi, dla których Górnik był czymś znacznie więcej niż tylko klubem piłkarskim.
Byli wśród nas na trybunach, przeżywali wspólnie wielkie zwycięstwa i trudniejsze chwile, cieszyli się z bramek, śpiewali klubowe pieśni, przekazywali miłość do Górnika swoim dzieciom i wnukom. Wielu z nich przez całe życie niosło w sercu biało-niebiesko-czerwone barwy. Dla niektórych stadion przy Roosevelta był drugim domem, a Górnik – częścią rodziny, bez której trudno było wyobrazić sobie codzienność.
Dzisiaj nie możemy już spotkać ich na stadionie, usłyszeć ich głosu na trybunach ani uścisnąć ich dłoni. Nie zobaczymy ich w sektorach, nie zaśpiewamy z nimi kolejnej pieśni. Ale wierzymy, że dopóki trwa pamięć, dopóty są częścią naszej wspólnoty. Bo człowiek odchodzi, ale to, co po sobie pozostawił, może trwać przez pokolenia.
W rodzinie Górnika Zabrze od lat pielęgnujemy piękną tradycję pamięci o tych, którzy zapisali się w historii naszego Klubu. Wspólnie z przedstawicielami Górnika, na czele z legendarnym kapitanem Stanisławem Oślizło, przedstawicielami Torcidy, Sektora Rodzinnego oraz młodymi adeptami Akademii Piłkarskiej odwiedzamy miejsca spoczynku zasłużonych piłkarzy, działaczy i kibiców. Zapalamy znicze, składamy hołd, wspominamy i modlimy się za tych, którzy na zawsze pozostaną częścią Górniczej historii.
To coś znacznie więcej niż symboliczny gest. To dowód na to, że pamiętamy. Że nie zapominamy o tych, którzy budowali fundamenty naszej wspólnej pasji. Że potrafimy docenić ludzi, dzięki którym Górnik jest dziś tym, czym jest. I że tę pamięć chcemy przekazywać kolejnym pokoleniom, aby młodzi kibice wiedzieli, komu zawdzięczamy historię, tradycję i tożsamość naszego Klubu.
Bo Górnik to nie tylko herb, stadion, trofea i wyniki. Górnik to przede wszystkim ludzie. Ich historie, poświęcenie, emocje, przyjaźnie i wspomnienia. To więzi, których nie przerwie upływający czas. To rodzina, która trwa również wtedy, gdy niektórych jej członków nie ma już obok nas.
Dziś zapalając znicz, pochylamy głowy i w ciszy wypowiadamy imiona tych, o których zawsze będziemy pamiętać. Każdy płomień jest symbolem wdzięczności, szacunku i pamięci. Każdy przypomina nam, że za historią Górnika stoją konkretni ludzie, a ich wkład nigdy nie zostanie zapomniany.
Niech pamięć o wszystkich Górnikach, którzy odeszli, będzie zawsze żywa. Niech trwa w naszych sercach, na trybunach, w klubowych pieśniach i w kolejnych pokoleniach kibiców.
Spoczywajcie w pokoju. Dziękujemy za wszystko.
Na zawsze w naszej pamięci. Na zawsze w Górniczej rodzinie.
„Pamięć to twarda skała wśród naszej wspólnej wiary”
