Meczem z Polonią Piotrków zainaugurowaliśmy nowy sezon na naszym stadionie. Sprawy sportowe czy czysto kibicowskie tego dnia zeszły jednak na dalszy plan, gdyż na meczu żegnaliśmy naszego nieodżałowanego Brata ŚP. „Śledzia”, człowieka, który złotymi zgłoskami zapisał się w historii bełchatowskiej ekipy i całego naszego ruchu kibicowskiego. Prawdziwy lider, charyzmatyczny, oddany, zawsze pierwszy do walki i ostatni do ustąpienia pola. Takiego go zapamiętamy! Do zobaczenia w Sektorze Niebo!
Ta smutna okoliczność sprawiła, że na naszej trybunie stawił się naprawdę konkretny tłum, w tym sporo dawno nie widzianych twarzy. Dość powiedzieć, że na krótko przed meczem zabrakło w kasach biletów na trybunę wschodnią (!) i niektórzy odbili się od bramy, a sporo osób wbiło na młyn z wejściówkami na inne trybuny. Wraz z nami tego dnia kilku fanów Wisły Sandomierz i kilku ŁKS-u Łódź – dziękujemy za wsparcie!
Tak samo jak tydzień temu na meczu wyjazdowym, na płocie zawisł okazjonalny transparent oraz flagi-wizytówki dwóch grup, które reprezentował Tomek – „Valiant Boys” oraz „Fanatycy z Centrum”. Przed meczem na stadionie odbyła się minuta ciszy, podczas której odpaliliśmy race ułożone w kształcie krzyża, a po nich czarne świece dymne. Racowi mieli na sobie okazjonalne koszulki z podobizną zmarłego, a na stadionowym telebimie również ukazało się jego zdjęcie. Cały młyn dostosował się do zaleceń i wszyscy przyszli tego dnia ubrani na czarno, ogromna większość również z szalikami, które zostały uniesione podczas minuty ciszy.
Obok nas zasiedli kibice gości – zaprzyjaźnieni fani piotrowskiej Polonii w liczbie około 65 osób, z kilkoma flagami. Prowadziliśmy doping na przemian, a czasem też razem – całkiem sporo było wspólnych śpiewów i okrzyków. Goście mieli naprawdę dużo animuszu do dopingu tego dnia, a mecz na murawie ułożył się dla nich jak marzenie. My natomiast mamy nad czym myśleć już od samego początku sezonu, co nie może mieć jednak wpływu na naszą dalszą kibicowską formę!
